Zo! Dat is weer even geleden sinds het laatste verhaal! Door de druk die we hadden om de laatste week in Nieuw-Zeeland nog zoveel mogelijk te doen, is het er een beetje bij ingeschoten om jullie via de blog op de hoogte te houden! Maar de ervaringen en belevenissen zijn er niet minder om!

In het laatste verhaal kondigde Erik al aan dat we de Franz Josefgletsjer zouden beklimmen, wat was dat mooi! Met een bus werden we naar het startpunt gebracht. Daarna hadden we ongeveer 1uur nodig om aan het begin van het ijs te komen. Daar konden we de meegebrachte 'crampons' omdoen: de echte spikes die ons op het ijs rechtop moesten houden. Met de spikes onder hebben we 2 uur op de gletsjer gelopen! De ene grot was nog mooier dan de ander. Sommige stukken van het pad waren een beetje eng: steil en diepe spleten erlangs, zie dan je evenwicht maar te houden haha. Uiteindelijk waren we redelijk hoog gekomen en zouden we gaan afdalen toen er een enorm hard geluid van vlakbij kwam: een enorm blok ijs was afgebroken en roetsjte naar beneden. Gelukkig niet richting ons, maar de schrik zat er wel een beetje in. Een paar minuten later zagen we de ijsbrokken in de rivier beneden wegstromen. De afdaling was gelukkig ook goed gegaan dus rond 19;30u waren we terug in het dorp. Nadat we een heerlijke pizza hadden verorberd gingen we naar de hot pools om onze spieren een beetje te verwennen. Het 'koudste' bad was 38 graden en de warmste 42 graden, heerlijk!

De dag erna wilden we weer een flink stuk rijden; via Haast (westkust) naar Wanaka. Deze plek ligt aan een groot meer, en op de weg ernaartoe passeerden we ook een ander meer (Lake Hawei). Schitterende omgeving en het was gelukkig heerlijk weer dus aan het einde van de middag hebben we aan het meer gezeten. De dag erna reden we direct door naar Queenstown, waar we rond het middaguur al aankwamen. Nadat we waren ingecheckt op een holiday park naast het centrum, konden we gemakkelijk met ons rugzakje om de stad in. Na het eten van een heeeerlijke Fergburger (een must-do als je in Queenstown bent!!) zijn we door de gezellige winkelstraatjes gaan lopen, langs het meer en uiteindelijk op een terrasje beland. Na het avondeten weer terug het centrum ingegaan en uiteindelijk in de 'Buffalo' beland, waar schaarsgeklede dames op de bar dansten en waar er binnen 1 uur opeens 100 mensen meer binnen waren! Leuke avond uit gehad!

De vrijdagochtend erna besloten we om naar de Kawarau-bridge te rijden, dit ligt net buiten Queenstown en hier heeft A.J. Hackett in 1988 voor het eerst in de wereldgeschiedenis een bungyjump gedaan! Dit is dus DE plek om jezelf naar beneden te storten met een elastisch koord aan je benen. Na enige twijfel besloot Erik om het toch te doen! Helaas ging het personeel met lunchpauze dus moest hij zijn zenuwen iets langer in bedwang houden. Om 12:30u was het zover en kon ik hem al filmend de rivier in zien storten! Ik wilde misschien ook een sprong wagen, maar er was zojuist bus van Kiwi-Experience aangekomen, waardoor er al iets van 15 mensen voor mij waren die zich hadden ingeschreven... Dus toch maar verder rijden! 'Mijn tijd komt nog wel!'
Die avond sliepen we in Lake Gunn vlakbij de Milford Sounds! Voor iedereen die de plaatsen ook nog opzoekt op google; ja we hebben echt nog zoveel gereden die middag haha! Het weer was echter weer compleet omgeslagen waardoor we die avond/nacht alleen maar regen hebben gehad.

De volgende dag was helaas niet veel beter. Het was alleen maar harder gaan regenen en het bleef maar aanhouden. We besloten om toch maar naar Milford Sounds te rijden om de mooie watervallen en fjorden te kunnen zien. Helaas was het zicht zo slecht dat we bijna direct rechtsomkeert hebben gemaakt en weer richting het zuiden zijn gaan rijden. Heel jammer, want dit schijnt een van de mooiste plekken van het Zuidereiland te zijn!
Na een lunch in Manapouri zijn we flink door gaan rijden. We bereikten zelfs Bluff, het (bijna) meest zuidelijke punt van Nieuw-Zeeland. Uiteindelijk gaan slapen in Invercargill - na 420 km. rijden die dag.

De dag erna reden we via een mooie route door The Catlins (zuidelijke streek) naar Curio Bay, dit is echt het meest zuidelijke puntvan Nieuw-Zeeland. Hele mooie golven en kliffen daar! Daarna ook weer veel regen gehad onderweg. Zelfs zo'n enorme regenbui dat we even stil moesten staan aan de kant van de weg omdat we niks meer zagen. Ook een aantal lichtflitsen gezien. In Dunedin werd het weer er helaas niet veel beter op. Uiteindelijk in een Ierse pub beland voor een heerlijke maaltijd en daarna ingecheckt in het volgende holiday park.

De volgende ochtend (maandagochtend 26e) zijn we naar het Otago Peninsula gereden, dit ligt vlak naast Dunedin. Heel veel schiereilanden en mooie baaien en stranden. Ook naar de Penguin Place geweest, waar je via loopgraven heel dichtbij de pinguins kunt komen: schitterend! 6 pinguins en een flink aantal zeehonden/zeeleeuwen gezien. Daarna weer verder gaan rijden via de oostkust omhoog - Oamaru en Timaru. Onderweg nog gestopt bij de Moeraki Boulders - enormeouderotsblokken die op het strand zijn beland. Die avond geslapen in Ashburton omdat we Christchurch niet zouden halen qua afstand, en we hadden heel erg honger :)

Na een vroege wekker op tijd vertrokken naar de grootste stad van het Zuidereiland. Het is er alleen veel leuker geweest. De grote aardbevingen hebben de stad bijna volledig verwoest, vooral de binnenstad. Echt een treurig en verschrikkelijk gezicht. We hadden de camping gekozen die het dichtste bij het city-center lag maar het was uiteindelijk toch nog een hele wandeling. Gelukkig wel via het Hagley park, 1 u heen en 1 u terug :). Die avond onze laatste maaltijd in de camper gemaakt en zoveel mogelijk opgemaakt natuurlijk. Volwaardige bloemkoolschotel! 's Avonds al een beetje opgeruimd terwijl Erik de afwas deed en daarnaToy Story 2 en 3 gekeken:D.

Woensdag 28 maart was de reisdag. En de camper-inleverdag. Maaralles was eigenlijk zo geregeld. Uiteraard alles opgeruimd, wat nog het langste duurde. Daarna afgetankt, nog een boodschapje gedaan en de 'vuilwatertank' leeg laten stromen bij 2dumpstations, wat niet echt goed lukte omdat wedenk ik te weinig hadden, bijna nooit gebruikt. Om 15u 's middags werden we door de Wilderness-medewerkster op Christchurch airport afgezet. Om 20:45u zou onze vlucht pas gaan, dus we hadden even wat 'relax-tijd'. Boekje gelezen, vliegtuigjes kijken, yahtzee (yeah!) en een hapje eten. Het inchecken bij de jetstar-balie was zo gepiept en om 22:35u kwamen we al aan op Melbourne airport. Omdat we pas de volgende ochtend 7:20u verder zouden vliegen naar Hobart (bedankt Jetstar, voor deze onhandige wijziging van onze vluchttijden! not!) was het dus zaak om z.s.m. een hotel te zoeken in de buurt van de luchthaven. Op aanraden van een Nederlandse mede-reiziger zijn we naar het Formule1 Motel gelopen dat maar 5 min. verderop lag. Daar hadden ze gelukkig nog een kamer vrij, dus lekker wat uurtjes in een fatsoenlijk bed kunnen slapen. Om 6u liepen we daar alweer naar buiten, zodat we om 6:20u konden inchecken voor onze vlucht naar Hobart.

Na een kleine vertraging kwamen we donderdagochtend aan om 9u. We werden opgehaald door John, een neef van Erik zn moeder. Hij bracht ons naar zijn huis, waar zijn vrouw Jenny ons ook opwachtte! Er was een kamer voor ons klaargemaakt, en een kamer voor al onze spullen. De moeder van John, Sya (de zus van Eriks oma) woont in een huisje naast John en Jenny. We bezochten haar ook direct en werden meteen overladen met allemaal lekkers en een heerlijk kopje thee/koffie! Na deze eerste kennismaking en een snelle lunch zijn we gaan rijden. J&J gingen ons drie verschillende stranden laten zien: Seven Mile beach, Clifton Beach en Opossum Bay - alle drie compleet verschillend van elkaar, maar o zo mooi! En heel veel mooie grote schelpen! Na deze mooie middag werden we afgezet bij Ed (de broer van John) en zijn vrouw Joyce, die ook een Nederlandse achtergrond heeft en dus aardig wat Nederlands spreekt! Het eten stond al op en het rook er fantastisch! We namen plaats op het balkon aan de achterkant met een mooi uitzicht op de baai en Hobart-bridge. Met een heerlijke Corona toostten we op onze 'arrival'. Na deze drankjes gingen we een flink stuk wandelen met de hond - Molly (bordercollie). Langs het water en vervolgens de grote heuvel achter hun huis op, door de bush (uitkijken voor slangen) en weer naar beneden. Dat had de honger wel weer opgewekt!

We bleven ook slapen bij Ed en Joyce, ze hebben 4 kinderen van ongeveer onze leeftijd die allemaal al uit huis zijn, waardoor er genoeg ruimte over was voor ons.
Vanmorgen zijn we redelijk op tijd wakker geworden en zijn we met Joyce naar haar dochter Melissa gereden. Zij woont in de Huon Valley en heeft samen met haar man een boerderij met schapen, kippen, een boomgaard met appelbomen, kersen, en hazelnoten! Samen met Melissa en haar twee zoontjes William (4) en Elliot (bijna 2) reden we naar Hastings waar ze een super mooie grot hebben, met vlakbij ook een zwembad. Na een picknick bij het zwembad hebben we de grot bezocht. Onderweg ook nog appels gekocht langs de weg! Vervolgens weer bij Melissa thuis op de boerderij beland voor een kopje thee/koffie en daarna met Joyce weer teruggereden naar hun huis, via de top van Mount Wellington met een schitterend uitzicht op de stad. Net heerlijke soep gegeten en nu dus eindelijk weer even de tijd om jullie up-to-date te houden!

Morgen gaan we de stad zelf in - de Salamanca Market bezoeken en het centrum bekijken. Michelle (de dochter van John en Jenny) zal ons daar opzoeken en we blijven dan bij haar slapen. Zondag hebben we een barbeque met de hele familie (en aanhang), en begin komende week gaan we nog richting het vakantieverblijf van de familie in Murdunna. Als het goed is kunnen we daar verschillende dieren zien: wombats, wallaby's, kookaburra, possums, echidna (stekelvarken), slangen (allemaal giftig hier). Daar zullen we 1 of 2 nachten blijven en wat we de resterende 2 dagen gaan doen laten we nog even een verrassing haha.

We lazen dat jullie ook mooi en warm weer hebben (gehad) daar in Nederland! Geniet ervan! Ook is bij jullie de zomertijd nu ingegaan... wij dachten dat dus in NZ de wintertijd in zou gaan... maar nee! Dat gebeurt pas morgenavond. Maar nu zijn we in Hobart dus het tijdsverschil is niet meer 12 uur maar 9 uur. En vanaf morgen dus nog maar 8 uur ivm de wintertijd hier!

Groetjes van hier en tot blogs! :)